تحلیل حوادث جاده‌ای ناشی از حمل و نقل گازهای سمی‏در شهر حسن آباد واقع در مسیر ترانزیتی تهران – بندر عباس

نوع مقاله : علمی - پژوهشی

نویسندگان

دانشکده مهندسی نقشه‌برداری، دانشگاه صنعتی خواجه نصیرالدین طوسی، تهران، ایران

چکیده

هر نوع ماده‌ای که توانایی بروز خسارت در انسان، تجهیزات و محیط زیست را داشته باشد، یک ماده پرخطر محسوب می‏شود. پیامدهای ناشی از بروز حادثه در زمان حمل و نقل مواد خطرناک، می‏تواند موارد متعددی همچون اثرات سوء روی سلامتی انسان‌ها (مانند مرگ انسان و جراحات بدنی)، تأثیرات مخرب زیست محیطی، مشکلات ترافیکی و غیره باشد. افزایش حمل و نقل این مواد به منزله افزایش احتمال وقوع حادثه و درنتیجه افزایش خسارات ناشی از این حوادث است. ارزیابی حوادث ناشی از حمل و نقل مواد پرخطر امری لازم و ضروری است. از آنجا که بیشترین حمل و نقل مواد پرخطر از طریق جاده‌ها صورت می‏گیرد، به این جهت هدف این مقاله ارزیابی مکانی حوادث ناشی از حمل و نقل جاده‌ای مواد پرخطر است. ارزیابی حوادث ناشی از حمل جاده‌ای مواد پرخطر نیازمند طیف وسیعی از داده‏ها و اطلاعات آماری، آنالیز، مدل سازی و تصمیم گیری مکانی در سطوح مختلف است. در این میان سیستم اطلاعات مکانی (GIS) با ابزار و توانمندی‌هایش می‏تواند فرآیند حل مساله را تسهیل کند. در این مقاله به ارزیابی اثرات ناشی از نشت گازهای سمی‏پرداخته شده است. جهت شبیه سازی منطقه اثر، از مدل گوسین یا گازهای سنگین که در آن اثرات مربوط به سرعت، جهت وزش باد و شرایط اتمسفری در نظر گرفته شده، استفاده شده است. جهت پیاده سازی مطالعه موردی، با استفاده از نرم افزار Aloha1 مناطق اثر را به دست آورده و سپس این مناطق وارد محیط سیستم‌های اطلاعات مکانی (ArcGIS v9.3) شده و از قابلیت‌های ویژه محیط‌های GIS برای تحلیل‌های مکانمند استفاده شده است. در این مقاله باتوجه به محل وقوع حادثه در شهر حسن آباد تعداد جمعیت در معرض خطر مرگ، محاسبه و برای گاز آمونیاک برابر 386 نفر شده است.

کلیدواژه‌ها


-جبلی. م. (1390) "آنالیز ریسک حمل و نقل شهری موادپرخطر در محیط GIS، مطالعه موردی چهار منطقه مرکزی شهر تهران شامل مناطق 6، 7، 11 و 12"، پایان نامه کارشناسی ارشد. دانشکده فنی، دانشگاه تهران.

-Abkowitz, M. D. (2002) “Transportation risk management: A new paradigm”, Presented at the TRB 2003 Annual Meeting.

-Alp, E. (1995) Risk-based transportation planning practice: overall methodology and a case study”, INFOR, 33(1).

-Barilla, D., Leonardi, G. and Puglisi, A. (2009) “Risk assessment for hazardous materials transportation”. Applied Mathematical Sciences, 3(46), pp. 2295 - 2309.

-Batta, R. and Chiu, S. S. (1988) “Optimal obnoxious paths on a network: Transportation of hazardous materials”. Opns. Res., 36, pp. 84-92.

-Brown, D. F., Dunn, W. E. and Policastro, A. J. (2000) “A national risk assessment for selected hazardous materials in transportation”, Illinois: Decision and Information Sciences Division, Argonne National Laboratory. ANL/DIS-01-1, pp. 1-246,

-Chakrabarti, U. K. and Parikh, J. K. (2011a)” Class-2 hazmat transportation consequence assessment on surrounding population”. Journal of Loss Prevention in the Process Industries, 24(6), pp.758-766.

-Chakrabarti, U. K. and Parikh, J. K. (2011b) Route risk evaluation on class-2 hazmat transportation", Process Safety and Environmental Protection, 89(4), pp. 248-260.

- Childs, I. R., Carlisle, R. D. and Hastings, P. A. (2001) “The Brisbanee Gladstone transportation corridor: identification of risk and vulnerability for the bulk transport of dangerous goods”, Australian Journal of Emergency Management, 15, pp.54-57.

-Crowl, D. A. and Lowar, J. F. (2002) “Chemical process safety, fundamentals with applications”, Prentice Hall International Series in the Physical and Chemical Engineering Sciences, 2nd. ed., pp. 109-287.

-Das, A., Gupta, A. K. and Mazumder, T. N. (2012)” A comprehensive risk assessment framework for offsite transportation of inflammable hazardous waste”, Journal of Hazardous Materials, 227– 228 (2012), pp. 88– 96

-Erkut, E., Akgün, V. and Batta, R. (2000) “On finding dissimilar paths”, European Journal of Operational Research, 121(2), pp. 232-246.

-Erkut, E., Tjandra, S. A. and Verter, V. (2007) Chapter 9: Hazardous Materials Transportation”, Operations Research Handbook on Transportation ,Vol. 14, pp. 539-621.

-Erkut, E. and Verter, V. (1998) “Modeling transport risk for hazardous materials”, Operations Research, 46(5), pp.625-642.

-Hassan, C. R. C., Puvaneswaran, A., Balasubramaniam, L., Raman, A. A. A. Mahmood, N. Z., Hunga, F. C., ... (2008) “Inclusion of human errors assessment in failure frequency analysis : A case study for the transportation of ammonia by rail in Malaysia”, American Institute of Chemical Engineers, pp. 60-67.

-National Advisory Committee (2009) Interim acute exposure guideline levels (AEGLs)”, 1,3-butadiene (CAS Reg. No. 106-99-0). USA: NAS/COT Subcommittee for AEGLs

-Perry, W. W., and Articola, W. P. (1980) “Study to modify the vulnerability model of the risk management system” U.S. Coast Guard. Report CG-D-22-80.

-Saccomanno, F. F. and Chan, A. (1985) “Economic evaluation of routing strategies for hazardous road shipments”, Transportation Research Record, 1020, pp. 12-18.

-U.S. Environmental Protection Agency. Office of Air and Radiation (1988) “A dispersion model elevated gas jet chemical releases”, Office Aire Quality Planning and Standards, Research Triangle Park, North Carolina 27711, EPA-450/4-88-006a, pp.68-77.

-US EPA. (2009) “Interim acute exposure guideline levels (AEGLs)”, 1,3-butadiene , NAS/COT Subcommittee for AEGLS. Interim 1: 12/2008, pp.1-50.

-Weisskopf, M. G., Drew, J. M., Hanrahan, L. P. and Anderson, H. A. (2000) “Hazardous ammonia releases in Wisconsin: trends and risk factors for evacuation and injury”. Wisconsin Medical Journal, 99, pp.30-46.

Wikipedia (2013) "Ammonia", WWW.WIKIPEDIA.ORG. [Online] 5 13, 2011. [Cited: 10 20, 2012.] http://en.wikipedia.org/wiki/ Ammonia

Zhang, J., Hodgson, J. and Erkut, E. (2000) “Using GIS to assess the risks of hazardous materials transport in networks”, European Journal of Operational Research, 121(2), pp.316-329.