برآورد ایمنی نواحی ترافیکی با استفاده از روش EB و مدل های کلان

نوع مقاله : علمی - پژوهشی

نویسندگان

1 پژوهشگاه حمل و نقل طراحان پارسه، تهران، ایران

2 دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

3 دانشکده فنی و مهندسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات

4 دانشکده عمران و محیط زیست، دانشگاه صنعتی امیرکبیر

چکیده

توجه به ایمنی در برنامه‌ریزی حمل و نقل نیازمند دستیابی به شاخص‌های ایمنی در سطح کلان می‌باشد. این امر با انجام مطالعات ایمنی و استفاده از متغیرها در سطح کلان امکان‌پذیر می‌باشد. استفاده از متغیرهای کلان، ساخت مدل‌های پیش‌بینی تصادفات را آسان‌تر و کم-هزینه‌تر می‌کند. در این مطالعه با استفاده از متغیرها، در سطح کلان، مدل پیش‌بینی تعداد تصادفات ترافیکی به دست آمد. متغیرهای مستقل شامل مجموع طول شبکه معابر در یک ناحیه ترافیکی، نسبت طول معابر با درجه عملکردی متفاوت به طول کل معابر موجود در یک ناحیه ترافیکی، نسبت طول خطوط اتوبوس به طول کل معابر و چگالی تقاطعات در یک ناحیه ترافیکی در نظر گرفته شد. بر این اساس اطلاعات مرتبط با 16137 تصادف در 96 ناحیه ترافیکی به دست آمد. پس از ساخت مدل پیش‌بینی تعداد تصادفات، با استفاده از روش تجربی بایس (EB) نواحی ترافیکی از نظر ایمنی الویت‌بندی شدند و نواحی با بیشترین پتانسیل بهبود مشخص گردید. بر اساس نتایج حاصل افزایش طول شبکه معابر و نسبت معابر با درجه عملکردی شریانی درجه 2 در یک ناحیه ترافیکی موجب افزایش احتمال وقوع تصادف در آن ناحیه، و افزایش نسبت معابر با درجه عملکردی جمع و پخش‌کننده و محلی در یک ناحیه ترافیکی موجب کاهش تعداد تصادفات در آن ناحیه می‌گردد. در این راستا نسبت معابر با درجه عملکردی جمع و پخش‌کننده در یک ناحیه ترافیکی دارای کمترین تاثیر و نسبت معابر با درجه عملکردی محلی در یک ناحیه ترافیکی بیشترین تاثیر را دارا می‌باشد.

کلیدواژه‌ها



مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده
انتشار آنلاین از تاریخ 09 شهریور 1398
  • تاریخ دریافت: 30 فروردین 1397
  • تاریخ بازنگری: 28 بهمن 1397
  • تاریخ پذیرش: 07 اسفند 1397