ارزیابی تاثیر نوع سنگدانه، دانه بندی و رزین بر عملکرد لغزشی و سایشی روسازیِ با اصطکاک بالا

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشگاه آزاد اسلامی واحد نوشهر استادیار (پایه 9)

2 گروه راه و ترابری، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه علم و صنعت ایران، تهران، ایران

3 دانشجوی مقطع کارشناسی ارشد، دانشگاه علم و صنعت ایران

چکیده

در دهه اخیر، افزایش اصطکاک سطحی همواره از دغدغه‌های اصلی راهسازی در جهت افزایش ایمنی و کاهش تصادفات بوده است.تکنولوژی سطوح با اصطکاک بالا روشی موثر در جهت افزایش اصطکاک سطحی روسازی آسفالتی است.در این پژوهش، تغییرات اعداد اصطکاکی نمونه‌های آسفالتی پوشش داده شده با انواع لایه های مختلف اصطکاک بالا با استفاده از دستگاه پاندول انگلیسی، مورد بررسی قرار گرفت. نمونه‌های مورد بررسی شامل پانزده نوع سنگدانه در سه دانه‌بندی مختلف و دو نوع رزین پلیمری بوده است.در ادامه، نمونه‌ها در دستگاه شتابدهنده صیقل قرارگرفته و مجدداً مقاومت سایشی آنها مورد ارزیابی قرار گرفت و عدد اصطکاکی و ضریب اصطکاک جنبشی هریک تعیین شد.نتایج نشان داد از میان ترکیبات زوج برای دانه-بندی نوع یک، بوکسیت کلسینه و دولومیت با عدد اصطکاکی 108 برای حالت خشک و برای دانه‌بندی نوع دو، گرانیت و سیلیس با عدد اصطکاکی 99 برای حالت خشک و همینطور برای دانه‌بندی نوع سه، بوکسیت کلسینه و سیلیس با عدد اصطکاکی 95 برای حالت خشک و همچنین از میان ترکیبات خالص به کار رفته در روسازی اصطکاک بالا، بوکسیت‌ کلسینه با اعداد اصطکاکی به ترتیب 111، 107 و 105 برای دانه‌بندی نوع اول تا سوم در حالت خشک بیشترین اعداد اصطکاکی را داشتند. همچنین مشخص شد که میانگین اعداد اصطکاکی دانه‌بندی‌های سه‌گانه نمونه‌های حاوی رزین اپوکسی در حالات خشک و تر به ترتیب تقریباً 15و13 درصد از نمونه‌های مشابه‌ حاوی رزین پلی‌استر بیشتر است. سطوح حاوی بوکسیت‌کلسینه دارای بهترین عملکرد اصطکاکی اولیه و پس از سایش و نمونه‌های دولومیتی و آذرین به ترتیب ضعیف‌ترین نتایج را داشته‌اند.

کلیدواژه‌ها



مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده
انتشار آنلاین از تاریخ 30 بهمن 1398
  • تاریخ دریافت: 23 مرداد 1398
  • تاریخ بازنگری: 30 بهمن 1398
  • تاریخ پذیرش: 30 بهمن 1398