ارایه شاخص و مدل کمی نوین برای ارزیابی درک خطر راننده جهت بکارگیری در آزمون دریافت گواهینامه رانندگی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار، گروه ژئوتکنیک و حمل و نقل، دانشکده عمران، آب و محیط زیست، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران

2 استاد، گروه حمل و نقل، دانشکده عمران و محیط زیست، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

3 استادیار، گروه حمل و نقل, دانشکد مهندسی عمران و محیط زیست، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

4 استادیار، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی ،دانشگاه تهران، تهران، ایران

5 کارشناس ارشد، گروه حمل و نقل، دانشکده عمران و محیط زیست، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

چکیده

بسیاری از تصادفات در صورت واکنش به موقع راننده، قابل پبیش‌گیری بوده و یا در صورت وقوع، شدت آن‌ها کم خواهد بود. یکی از گام‌های اصلی قبل از انجام هر واکنش در برابر خطرات، درک آنها می‌باشد. عوامل مختلفی بر درک خطر راننده موثر هستند که بسیاری از آن‌ها، از ویژگی‌های خود راننده می‌باشند. در این تحقیق فرضیه اصلی این بود که ویژگی‌های مختلف راننده شامل ویژگی‌های دموگرافیک، ویژگی‌های سبک زندگی و ویژگی‌های شناختی بر درک خطر راننده تأثیر دارند. در این راستا شبیه‌ساز رانندگی بکار گرفته شده و سناریوهای مختلف خطر در راه برون‌شهری توسعه داده شد. در نهایت برای تعیین رابطه درک خطر و ویژگی‌های راننده یک شاخص کمی و یک مدل معادلات ساختاری پیشنهاد شد. با کنترل برای برخی متغیرهای محیطی، نتایج مدل نشان داد که موثرترین متغیرها کیلومتراژ رانندگی در سه سال گذشته و همچنین روز و شب و بودن محیط می‌باشد. علاوه بر آن حافظه و تصمیم‌گیری بهتر موجب بهتر شدن شاخص درک خطر راننده می‌شود. نتایج این تحقیق در تعیین بسته‌های آموزشی و تبلیغی برای رانندگان همچنین طراحی و توسعه آزمون‌های رانندگی کاربرد خواهد داشت و می‌تواند حساسیت رانندگان را نسبت به تصادفات با عابر پیاده، حیوانات و موانع ثابت بخصوص در مورد رانندگان جوان و کم‌تجربه افزایش دهد.

کلیدواژه‌ها



مقالات آماده انتشار، پذیرفته شده
انتشار آنلاین از تاریخ 11 دی 1398
  • تاریخ دریافت: 25 تیر 1397
  • تاریخ بازنگری: 10 دی 1398
  • تاریخ پذیرش: 11 دی 1398