پژوهشگاه حمل و نقل طراحان پارسه فصلنامه مهندسی حمل و نقل 2008-6598 10 3 2019 03 21 Evaluation of effective parameters and model development for pull out strength of geocomposite in asphalt بررسی عوامل تاثیر گذار و ارائه مدل مقاومت بیرون کشش ژئوکامپوزیت بین دو لایه آسفالتی 425 445 81133 FA علیرضا نوری دانشجوی دکتری، دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست، دانشگاه امیرکبیر، تهران، ایران فریدون مقدس نژاد دانشیار، دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست، دانشگاه صنعتی امیر کبیر، تهران، ایران 0000-0002-4354-0651 علی خدایی دانشیار، دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست، دانشگاه صنعتی امیر کبیر، تهران، ایران Journal Article 2016 02 04 One of the maintenance methods for cracked pavements is application of overlay on its surface. In this situation the overlay is open to the cracks with the shape of previous cracks. One of the most important methods for prevention of these cracks (that named reflective crack) is using geosynthetics. The bonding of geosynthetic between asphaltic layers has noticeable importance when the geosynthetic is used for reinforcement. Pull out is a common test in order to find the amount of geosynthetic- soil bonding, though this test is not common for geosynthetic- asphalt bonding. In this research a pull out test device has been developed in Amirkabir University of technology and used to evaluate the bonding of geosynthetic-asphalt with different geosynthetic grid sizes. Effect of three important parameters on pull- out test results has been evaluated and compared. Based on the findings of this research the most effective parameter is temperature. The next effective parameter is tack coat application rate. Based on the ANOVA the conflict between parameters has been studied. The most important conflict was belonging to the conflict of temperature and the tack coat application rate. Based on the mentioned studies a model has been developed for maximum bonding and temperature and tack coat application rate. یکی از راههای تعمیر روسازیهای ترک خورده به کارگیری روکش بر روی این گونه روسازیها می باشد که در این صورت روکش فوقانی مستعد بروز ترکها به شکل روسازی پیشین است. یکی از مهمترین روشهای پیشگیری از ترک خوردگی فوق که به ترک خوردگی انعکاسی موسوم است به کارگیری ژئوسنتتیک‌هاست. میزان گیرداری ژئوسنتتیک‌ها در بین لایه‌های آسفالتی در شرایطی که ژئوسنتتیک از عملکرد مسلح نمودن (Reinforcement) استفاده می‌نماید، اهمیت قابل توجهی دارد. همچنین میزان گیرداری ژئوسنتتیک می‌تواند میزان مقاومت برشی بین لایه‌های آسفالتی را تحت تاثیر خود قرار دهد و نهایتاً منجر به خرابیهایی گردد. به منظور شناخت میزان گیرداری ژئوسنتتیک‌ها در خاک آزمایش pull out یا بیرون کشش ژئوسنتتیک آزمایش مرسومی قلمداد می‌شود. با این وجود از این آزمایش در شناخت میزان گیرداری ژئوسنتتیک در بین لایه‌های آسفالتی استفاده چندانی نشده است. در این تحقیق دستگاه آزمایش بیرون کشش (Pull out)  زئوسنتتیک که در دانشگاه صنعتی امیرکبیر توسعه داده شده است، به منظور ارزیابی میزان گیرداری ژئوکامپوزیت با اندازه شبکه های متفاوت در آسفالت به کار برده شد و تاثیر سه پارامتر موثر بر مقاومت بیرون کشش بر اساس طراحی آزمایش فول فاکتوریل بررسی و مقایسه گردید. نتایج بیانگر آن است که که مهمترین پارامتر موثر بر گیرداری ژئوکامپوزیت دما می باشد که به میزان دو برابر بیش از مقدار تک کت در میزان مقاومت یبرون کشش ژئوکامپوزیت موثر بوده است. همچنین سایز شبکه ژئوکامپوزیت اثر چندانی در مقاومت تحت بارگذاری یکنواخت از خود نشان نداده است. علاوه بر این با تحلیل تداخل‌های پارامترها مشخص شد که بیشترین تداخل میان پارامترها مربوط به تداخل میان دما و میزان تک کت به کار رفته بین دو لایه است. نهایتاً بر اساس محاسبات انجام گرفته مدلی رگرسیونی و ساده بر اساس پارامترهای موثر توسعه داده شد. https://jte.sinaweb.net/article_81133_9293e2662d706845a23fcbdd071a1f2f.pdf