پژوهشگاه حمل و نقل طراحان پارسه فصلنامه مهندسی حمل و نقل 2008-6598 15 4 2024 06 21 Sensor Location Problem Considering Sensor Failure for Travel Time Estimation on a Network مکان‌یابی شناسگرهای ثبت اطلاعات ترافیکی با هدف تخمین زمان سفر با در نظر گرفتن خرابی شناسگرها در سطح شبکه 4053 4070 170337 10.22119/jte.2023.383802.2650 FA رضا دهستانی بافقی دانشجوی دکترای برنامه‌ریزی حمل‌ونقل، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه علم و صنعت ایران، نهران، ایران محمود احمدی نژاد دانشیار دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه علم و صنعت ایران، نهران، ایران Journal Article 2023 01 30 Sensor location problem on a traffic network infrastructure is of great interest to researchers. Many models have been proposed to locate sensor optimally for travel time estimation. However, none of the models have considered the probability of sensors failure. This paper proposes a model to locate sensors for estimating travel time in the network. The proposed model takes into account the probability of failure of the sensors. In addition, the model is able to consider different combinations of the failed sensors in the network. Numerous deployments can be defined for locations of the sensors in the network, therefore an optimization algorithm termed the Floating Search Method is used to find the optimal locations. The proposed algorithm is implemented on Sioux Falls Network and on a part of Tehran Network. The results showed that the model can locate the sensors in the network considering failures to estimate travel time with acceptable accuracy. به‌تازگی مسئله مکان‌یابی شناسگرها در زیرساخت شبکه ترافیک بسیار مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته است. مدل‌های زیادی برای مکان‌یابی بهینه شناسگرها برای تخمین زمان سفر پیشنهاد شده است، که در هیچ یک از این مدل‌ها، احتمال خرابی شناسگرها در نظر گرفته نشده است. این مقاله مدلی برای مسئله مکان‌یابی شناسگرهای تخمین زمان سفر در شبکه پیشنهاد می‌کند، که در آن، احتمال خرابی شناسگرها در نظر گرفته می‌شود. از آنجا که برای حل دقیق مسئله، ترکیب‌های مختلف خرابی شناسگرها باید ارزیابی شوند و ترکیب‌های محتمل در شبکه بسیار زیاد هستند، در این مقاله از یک الگوریتم بهینه‌سازی به نام روش جستجوی شناور برای یافتن نتیجه بهینه استفاده می‌شود. مدل و روش پیشنهادی بر روی شبکه رایج سوفالز و بخشی از شبکه شهر تهران پیاده‌سازی شده است. نتایج نشان می‌دهد که مدل می‌تواند موقعیت شناسگرها را با در نظر گرفتن خرابی آن‌ها در شبکه با دقت قابل قبولی تعیین کند. همچنین در بخشی از فرآیند حل مسئله در این شبکه‏ها، از الگوریتم ژنتیک نیز استفاده شد که نتیجه نهایی روش جستجوی شناور نسبت به آن بهتر بود. https://jte.sinaweb.net/article_170337_d1efe548d8e07810dd2cf10c04baf178.pdf